دوست داشتن ،
زندگیِ من است!
قلبم اگر نامنظّم نزند ،
گونه هایم اگر گُل نیندازد ،
لحظه ها را تا تپیدن های عاشقانه
از حرکت باز می دارم!
چه زیباست
که عشق مرا از پا در بیاوَرَد ؛
چشم هایم را برق بیندازد و
زبانم را
پُر از لُکنت های دوست داشتن کند...!
حالا روزهای زیادیست
قلبم را
رو به عشق باز گذاشته ام
تا دوباره بیاید
تکّه های شکسته ی دلم را به هم
بند بزند...
نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم آبان ۱۳۹۵ساعت 22:18 توسط سیامک زندگانی|
برچسب:
نویسنده: بهنام کریمیان