کنج خلوت

چه خوش است کنج خلوت به فراغ دل نشستن
نه ملامت جوابی ، نه خجالت سوالی
من و راه بی نیازی چه فسانه ی عجیبی
تو و رسم دلنوازی چه حکایت محالی
سر عاشقی ندارم که ز بخت خود ندیدم
نه امانی از فراقی نه نشانی از وصالی