همیشه برای “ماندن ” دلیل هست …و برای “رفتن” بهانه. همیشه برای “خواستن” نیاز هست …و برای “رد کردن”، مصلحت. همیشه برای “داشتن” فضا هست …و برای “نداشتن” تقصیر.این که سوار بر کدام کوپه این قطار شوی، به پای ماندن و دست خواستن و عشق داشتنت، بر می گردد اگر داری که بسم الله … اگر نه، جهان پر است از “بهانه” ...

اینجا حریم من است حریم قلب کوچکم! قفس تنهایی من و حرف های ناگفته ام... کسی دلش برایم نسوزد من این قفس را دوس دارم و تنهایی ام را تنهایی... تنها اتفاق این روزهای من است...

همیشه برای “ماندن ” دلیل هست … و برای “رفتن” بهانه. همیشه برای “خواستن” نیاز هست … و برای “رد کردن”، مصلحت. همیشه برای “داشتن” فضا هست … و برای “نداشتن” تقصیر.این که سوار بر کدام کوپه این قطار شو

خوش بحال کسانی که زنجیرنمیزنندامازنجیری از پای گرفتاری باز میکنندسینه نمیزننداماسینه دردمندی را از غم و آه نجات میدهنداشک نمیریزنداما اشک از چهره انسانی پاک میکنندسفره نمی اندازنداما نان از سفره کسی نمیبرندآنوقت با افتخار میگویند یاااا حسـین

دوست داشتن ،زندگیِ من است!قلبم اگر نامنظّم نزند ،گونه هایم اگر گُل نیندازد ،لحظه ها را تا تپیدن های عاشقانهاز حرکت باز می دارم!چه زیباستکه عشق مرا از پا در بیاوَرَد ؛چشم هایم را برق بیندازد وزبانم راپُر از لُکنت های دوست داشتن کند...!حالا روزهای زیادیستقلبم رارو به عشق باز گذاشته امتا دوباره بیایدت

می گویند رسم زندگی چنین استمی آیند....می مانند.....عادت می دهند.....و می روند....و تو خود می مانی ....و تنهاییت .....رسم ما نیز چنین شد ...آمدیم...ماندیم ....عادت کردیمو حال که وقت رفتن است.....می فهمیم که چه تنهاییم....و رفتنی شدیم...برگشته ایم تا چند سطر ترانه ی دلتنگی سر دهیم.. نوشته شده در شنبه ...

شده دلتنگ شوی فاصله فرسنگ شود ؟!یاد شیرین کسی تیشه هر سنگ شود ؟!شده با بغض ترک خورده سلامی بکنی ؟!او جوابی ندهد ثانیه ها هنگ شود ؟!شده شاعر بشوی شعر و غزل تب بکند ؟!قافیه، وزن و عروضش همگی لنگ شود ؟!یا در اندیشه دیروز به فردا برسی ؟!ناگهان دیر و زمان قصه ی دل ، تنگ شود ؟!شده در ساعت محکوم به دیوار

همیشه یک "توی" لعنتی ای هست که آدم ها را کلافه کند.u200eکه چشم و گوش شان را به روی همه چیز ببندد و ادای زئوس را درآورد و بخواهد که سجده های عاشقانه به درگاهش سرازیر شوند.u200eیک "تویی" که فقط آمدن را بلد است و هیچ چیز دیگری از بودن نمی داند.u200eهمینکه بیاید و کسی را برای وقت های بیکاری اش پیدا کند،...

خوش بحال کسانی که زنجیرنمیزنندامازنجیری از پای گرفتاری باز میکنندسینه نمیزننداماسینه دردمندی را از غم و آه نجات میدهنداشک نمیریزنداما اشک از چهره انسانی پاک میکنندسفره نمی اندازنداما نان از سفره کسی نمیبرندآنوقت با افتخار میگویندیاااا حسـین نوشته شده در یکشنبه سی ام آبان ۱۳۹۵ساعت 6:26 توسط سیامک زند...

همه گفتند:رفت که رفتاین نشد یکی دیگرولی هیچکس نفهمید"او که رفت جان بود"مگرآدم یک جان بیشتر دارد؟ نوشته شده در شنبه سیزدهم آذر ۱۳۹۵ساعت 5:40 توسط سیامک زندگانی|

ما همیشهیا جای درست بودیم در زمان غلطیا جای غلط بودیم در زمان درستو همیشه، همینگونه همدیگر را از دست داده ایم . . . نوشته شده در چهارشنبه هفدهم آذر ۱۳۹۵ساعت 12:44 توسط سیامک زندگانی|

حسرت واقعی را آن روزی میخوریکه میبینى به اندازه سن و سالت زندگى نکرده ای . . . نوشته شده در چهارشنبه هفدهم آذر ۱۳۹۵ساعت 12:47 توسط سیامک زندگانی|

در خیال من بمان؛اما خودت برو …آن که در خیال من است مرا دوست دارد …نه مثل تو که بیخیال من است…

جا نمازم را به سمتت بے وضو وا ڪرده ام من خداے گمشـــده را تازه پیـــدا ڪرده ام سوے مسجد رفته ام هربار،مقصودم تویے من تعهّـد با تو در این خانه امضـــا ڪرده ام . . . !

دنیا ... به " شایستگی هایت " پاسخ میدهد نه به "آرزوهایت" پس شایسته ی آرزوهایت باش. چه بسیار انسانها دیدم تنشان" لباس "نبود ! و چه بسیار لباسها دیدم که درونش" انسانی" نبود! به هر کس" نیکی "کنی او را" ساخته ای" و به هر کس" بدی "کنی به او "باخته ای" پس بیا بسازیم و نبازیم.

خاطراتت را بگیر... لبخندت را پس نمیدهم بگذار بگویند دزدی در روز روشن؟! میگویم :لبخندم را قصاص کنید و بگیرید! لبخندش را پس نمیدهم

تو در من زندهاى من در تو ما هرگز نمىمیریم ...

تن دادن به بودن های موقت , چون خوردن مسکن ست هنگام درد , آرامت می کند اما ساعاتی بعد دوباره درد شروع می شود. آنچه که ما را به آسودگی میرساند , یافتن ریشه درد و درمان واقعی آنست. نخواهیم که آدمها , مسکن زندگیمان باشند. چون بر دردهایمان افزوده خواهد شد. به اعماق خودت سفر کن درمان آنجاست بسیار دشوارست ...

خویشتن ما "شخصیت " : زنده بودن، موهبت آزادی برای تغییر، واقع گرایی، اندیشیدن و تصمیم به چگونگی تغییر را به ما ارزانی می دارد . . .

صبـــــــــرت کـــــه تـــــمـــــام شــــــد نــــــــــــــــرو...... معـــــرفـــت در ســت از هــــمــــانــــجــــــــا شـــــــروع مــــی شود.....